Ropne zapalenie skóry
22.08.2018

Ropne zapalenie skóry

Jedną z funkcji skóry jest działanie ochronne przed czynnikami zewnętrznymi mogącymi uszkadzać organizm, m.in. bakteriami ropotwórczymi, mogącymi wywoływać poważne choroby.


Schorzenia skóry wywoływane przez bakterie

Skóra jest największym narządem u człowieka. Żyją na niej miliony bakterii, które u zdrowych ludzi nie są patogenami. Podstawowymi elementami ochrony są naskórek i jego warstwa rogowa, których kwaśny odczyn wykazują działanie bakteriostatyczne czyli hamujące, w stosunku do bakterii chorobotwórczych.
Skóra poddawana działaniu czynników zewnętrznych może ulegać mikrourazom, co powoduje niszczenie integralności i zwiększa dostęp do głębszych jej warstw.
Najczęściej infekcje wywoływane są przez ziarniaki Gram-dodatnie, głównie gronkowce i paciorkowce β-hemolizujące. W większości przypadków w zakażeniach stwierdza się też inne bakterie.

Zakażenia skóry mogą mieć pierwotny lub wtórny charakter. W pierwszym przypadku proces zapalny umiejscowiony jest w warstwie skóry właściwej (róża, liszajec zwyczajny), w mieszku włosowym (ropne zapalenie mieszka włosowego, figówka). Natomiast wtórny charakter dotyczy infekcji ran powstałych w wyniku urazów, ukąszeń, oparzeń i ran opracowywanych chirurgicznie.

Skłonność do zakażeń bakteryjnych zależy od różnych czynników, m.in.: od obniżenia odporności komórkowej, od współistniejących chorób ogólnoustrojowych (np. cukrzyca, nowotwory, HIV) oraz od stanu ogólnego wyniszczenia organizmu. Powstawanie zakażenia zależy zarówno od właściwości patogennych bakterii, jak i od układu immunologicznego, czego wynikiem jest stan zapalny skóry. Najliczniejszą grupą są zakażenia skóry wywołane przez gronkowce. Wśród nich m.in.: zapalenie mieszków włosowych oraz czyraki.

Zapalenie mieszków włosowych i figówka

Zapalenie mieszków włosowych charakteryzuje się występowaniem pęcherzyków wypełnionych treścią ropną, często przebijanych włosem. Zmiany mogą być rozsiane lub zgrupowane i występować na twarzy, tułowiu lub kończynach, czyli wszędzie tam, gdzie mamy owłosienie. Czasami mają związek z zabiegami depilacyjnymi lub goleniem owłosionych okolic skóry.
Przewlekła postać zapalenia mieszków włosowych z krostkowatymi wykwitami występuje częściej u mężczyzn, szczególnie w obrębie brody i nazywana jest figówką. Charakteryzuje się ona wielomiesięcznym przebiegiem związanym z pojawieniem się guzków zapalnych na skórze. Uporanie się z figówką jest trudne i wymaga czasu. W obu przypadkach leczenie polega na dbaniu o właściwą higienę skóry i stosowaniu miejscowych środków odkażających. Przy nasilonym stanie zapalnym lekarz może zalecić miejscowe stosowanie antybiotyków (w maści lub kremie) lub antybiotykoterapię ogólną. Zaniedbanie leczenia może doprowadzić do powstania blizn na skórze.

Czyrak oraz czyrak gromadny

Czyrak również jest ropnym zapaleniem okołomieszkowym z wytworzeniem czopa martwiczego. Choroba charakteryzuje się występowaniem nacieku zapalnego w otoczeniu mieszka włosowego. Zmiana tworzy się przez kilka dni, a następnie samoistnie oddziela się od skóry pozostawiając w niej ubytek, w miejscu którego może powstać blizna. Pacjent może odczuwać wtedy ból. Liczne czyraki określa się mianem czyraczności, natomiast gdy zmiany zlewają się i tworzą większe guzy mamy do czynienia z czyrakiem gromadnym. Osobami szczególnie narażonymi na wystąpienie czyraków mnogich są diabetycy oraz ludzie z chorobami wyniszczającymi ogólnymi (nowotwory oraz cukrzyca).

Leczenie musi być prowadzone pod nadzorem lekarza specjalisty dermatologa. Pojedynczy czyrak można usunąć za pomocą miejscowych preparatów odkażających oraz antybiotyków. W przypadku czyraczności i przy czyraku gromadnym stosuje się antybiotyki ogólnoustrojowe. Czasami wymagana jest interwencja chirurgiczna, szczególnie przy zlewających się guzach ropnych.

Róża

Róża jest ostrym bakteryjnym stanem zapalnym skóry i tkanki podskórnej wywołanym przez paciorkowce różnych grup. Zmiany skórne umiejscawiają się najczęściej na twarzy oraz kończynach dolnych (podudzia). Rumień pojawiający się na skórze jest żywoczerwony, błyszczący i wyraźnie odgraniczony od zdrowego obszaru.
Choroba charakteryzuje się wysoką temperaturą i szybkim przebiegiem z nagłym początkiem. Zmianom skórnym mogą towarzyszyć dreszcze i objawy przypominające przeziębienie. Czasami może dojść do rozwoju cięższych postaci róży: pęcherzowej, krwotocznej, czy zgorzelinowej, a w skrajnych przypadkach również ropowiczej.
W związku z powyższym leczenie musi odbywać się pod nadzorem lekarza. Wymagane jest podanie ogólnoustrojowego antybiotyku. Nieleczona róża może prowadzić do rozprzestrzenienia się ropnego zakażenia na okoliczne tkanki oraz krew, powodując posocznicę (sepsę).

Liszajec zakaźny

Liszajec zakaźny jest ostrą chorobą bakteryjną skóry, występującą w skupiskach ludzi, najczęściej wśród dzieci (żłobki, przedszkola, szkoły). Dolegliwość charakteryzuje się wykwitami pęcherzowo-ropnymi o krótkim okresie trwania. Po kilku dniach pęcherze pękają, pozostawiając charakterystyczne strupy o żółto-miodowej barwie. Zmiany przede wszystkim występują w okolicach jamy ustnej i nosa oraz płytek paznokciowych. Pacjent ma dobre samopoczucie i nie gorączkuje. Warto zaznaczyć, że liszajec wykazuje się dużą zakażalnością, dlatego może prowadzić do epidemii.
Gdy wykwit pęcherzowo-ropny przekształca się w owrzodzenie pokryte uwarstwionym strupem mamy do czynienia z niesztowicą. Zmiany występują głównie na kończynach dolnych, a także tułowiu i pośladkach.

O sposobie leczenia choroby decyduje lekarz dermatolog. Przeważnie wystarczające jest zastosowanie preparatów odkażających oraz antybiotyków w formie maści i kremów stosowanych miejscowo.

Do góry strony

SPRAWDŹ NASZE PROPOZYCJE

sprawdź szczegóły ico

Pakiet 5 konsultacji

sprawdź szczegóły ico

Pakiet onkologiczny dla kobiet

sprawdź szczegóły ico

Pakiet onkologiczny dla mężczyzn