Psycholog sportu dla dziecka - wywiad z ekspertem
08.05.2017

Psycholog sportu dla dziecka - wywiad z ekspertem

Nauka współpracy w grupie, nawiązywanie więzi i przyjmowanie niepowodzeń jako ważnych doświadczeń - to niektóre z umiejętności, które dziecko zdobywa podczas spotkań z psychologiem sportu. Korzyści płyną nie tylko dla przyszłych gwiazd sportowych aren - mówi psycholog Karolina Dyrla- Mularczyk z poznańskiego oddziału Enel-med.

  - Psycholog sportu dla dzieci, to dobry pomysł?

 - Trenerzy i rodzice mają coraz większą świadomość korzyści, które płyną z takiej współpracy. Na pewno psycholog sportowy pracuje z dzieckiem zupełnie inaczej niż z dorosłymi, inaczej niż ze sportowcami wyczynowymi. Zajęcia z najmłodszymi, czyli od 5-6 lat, to najczęściej zabawy psychoedukacyjne. Warsztaty polegają na rozmaitych pracach plastycznych (np.wycinankach, układankach) zabawa przy muzyce, piłkach. To także zajęcia z wykorzystaniem jengi i bierek, także u dzieci starszych i młodzieży. Pracujemy np. nad emocjami czy nawiązaniem więzi w grupie. Wszystko w kontekście sportu, ale także funkcjonowania w grupie. 

- Jaki są problemy na tym poziomie?

- Jednym z problemów obserwowanych na tym etapie jest akceptacja w zespole ze względu na wygląd. Dzieci podczas zajęć uczą się tak samo traktować inne dzieci, które gorzej sobie radzą ze sportowym wykonaniem czy walczą z nadwagą. Na tym poziomie sportowym pojawiają się także problemy z akceptacją porażki lub słabszego wyniku i radzeniem sobie z emocjami, które się pojawiają. Czasem to także problemy z zachowaniem uwagi i stosowaniem się do wskazówek i uwag trenerów. To ważne zachowania, które przekładają się potem na funkcjonowanie w dorosłym życiu, nie tylko w sporcie. 

- Jak przekonać rodziców do takiej współpracy?

- Dziecko ze spotkań z psychologiem sportu wynosi wiele korzyści. Rodzice często martwią się, że psycholog „namiesza” w głowie ich pociechy, a jest dokładnie odwrotnie. My pracujemy nie tylko nad relacjami w drużynie, ale też dużo wagę przykładamy do radzenia sobie z emocjami. Rozmawiamy np. o wstydzie, dzieci mówią jak tą emocję rozumieją, kiedy i jak ją odczuwają, jak to jest na boisku. Pracujemy z pomocą tzw. bajek terapeutycznych, dzięki którym dzieci uczą się zachowania w rozmaitych sytuacjach budzących określone emocje. Ponadto psycholog na tych wczesnych etapach sportowego rozwoju pomaga w budowaniu stabilnej samooceny, znoszenia krytyki,etc. Wszystkie te umiejętności przydają się nie tylko na boisku, korcie czy macie - wspierają też dziecko w jego funkcjonowaniu w szkole czy w środowisku rodzinnym.

- Dzieci uczą się przegrywać? 

- Tak, to ważna umiejętność, w pewnym stopniu uzależniona od tego jak jest w domu, na ile to rodzice akceptują porażki i błędy u dziecka. Jeśli w domu nie ma przyzwolenia na popełnianie jakiś błędów, a porażki spotykają się z gniewem, uczuciem zawodu rodzica potem mogą pojawić się problemy z przyjęciem porażki w szkole czy na boisku. Kiedy nasza pociecha nie radzi sobie z przegrywaniem w sporcie, to często w szkole bywa podobnie. Dobrze jest, kiedy rodzic w jakiś sposób akceptuje błędy i pomyłki, wytwarza się przyjazny klimat do przyjmowania niepowodzeń jako budujących doświadczeń. Dziecko tworzy zdrowe racjonalne przekonanie: "mimo, że coś mi się nie udało, wciąż jestem kochany i akceptowany, jestem wartościowym zawodnikiem, a dzięki porażce uczę się, co mogę zmienić w swojej technice". To procentuje potem w dorosłym życiu, które nie składa się przecież z samych sukcesów, ale także z większych czy mniejszych niepowodzeń. 

- Psycholog sportu to pomoc dla dzieci, które mają zostać gwiazdami sportu, czy dla wszystkich? 

- Zajęcia z psychologiem przydadzą się każdemu dziecku. To przygotowanie do pracy grupowej, praca z nawiązywaniem grupowej więzi, praca nad motywacją i realizowaniem celów. Często dzieci uświadamiają sobie jakie mają marzenia, kim chcą zostać, bo wcale nie każdy chłopczyk chce zostać piłkarzem! Często w dziecięcych drużynach z którymi pracuję, nie było jeszcze żadnego kontaktu z psychologiem lub psycholog kojarzy się nieprzyjemnie. Psycholog sportu często ma za zadanie także odczarowanie tego wizerunku (śmiech). 

- Jak wyglądają początki?

- Na początek jest rozmowa, wywiad, przychodzi rodzic z dzieckiem i rozmawiamy o tym jakie są plany i marzenia dziecka, jakie cele we wspólnej pracy sobie stawiamy. Wyznaczamy obszary, nad którymi będziemy pracować. Planujemy częstotliwość spotkań, raz - dwa razy w tygodniu. Narzędziem, w jakie psycholog wyposaża młodego sportowca, są podstawy treningu mentalnego, co jest wielkim plusem. Wszystko to bardzo przydaje się potem w dorosłym życiu: praca z oddechem, umiejętność wprowadzenie swojego ciała w stan relaksacji. Trening relaksacji sensorycznej czy trening wyobrażeniowy pozwalają kontrolować emocje i reakcje swojego ciała nie tylko w sporcie, ale też w szkole, w cały życiu. Im wcześniej zaczyna się taką prace, tym lepiej!

Do góry strony

SPRAWDŹ NASZE PROPOZYCJE

sprawdź szczegóły ico

Dziecko predyspozycje sportowe

sprawdź szczegóły ico

Konsultacja ortopedy dzieci

sprawdź szczegóły ico

Konsultacja profesorska ortopedy dzieci