Przewlekły nieżyt nosa i zatok czy zwykły katar?
01.06.2018

Przewlekły nieżyt nosa i zatok czy zwykły katar?

Przewlekły nieżyt nosa to inaczej przewlekły katar. Wśród przyczyn odpowiadających za jego powstanie wymienia się zwłaszcza czynniki alergiczne i infekcyjne (stan zapalny nosa i zatok przynosowych wywołany przez bakterie i wirusy). Może posiadać także etiologię mieszaną.

Przewlekły nieżyt nosa objawia się głównie zaleganiem wydzieliny w nosie, katarem, obrzękiem błony śluzowej nosa, zmniejszoną drożnością nosa, konsekwencją czego jest konieczność oddychania przez usta. Wyróżnionych zostało kilka odmian przewlekłego nieżytu nosa, jak przerostowy, zanikowy, cuchnący zanikowy, naczynioruchowy i atopowy. Leczenie opiera się na badaniach przeprowadzonych przez alergologa i laryngologa.

Czym jest przewlekły nieżyt nosa?

Nos uważany jest za początek dróg oddechowych. Wąskimi kanałami, przez które przemieszcza się powietrze i śluz, połączony jest z zatokami przynosowymi. To parzyste powietrzne jamy zlokalizowane w kościach twarzoczaszki. Objawami świadczącymi o zaburzeniu ich funkcjonowania jest zwłaszcza katar i uczucie zatkanego nosa (blokady, niedrożności). W przypadku, gdy dolegliwości utrzymują się długotrwale, upośledzając tym samym w istotny sposób jakość życia chorego, stwierdza się przewlekły nieżyt nosa. To niejednorodna grupa chorób zapalnych błony śluzowej nosa o złożonym patomechanizmie. Stąd też powodują olbrzymie trudności diagnostyczne i lecznicze.

Objawy przewlekłego nieżytu nosa

Oprócz kataru i uczucia zatkanego nosa dodatkowymi objawami przewlekłego nieżytu nosa są: kichanie, świąd nosa, wyciek wodnistej wydzieliny z nosa. Zaleganie wydzieliny powoduje obrzęk błony śluzowej nosa. Ograniczona drożność nosa wiąże się z koniecznością oddychania przez usta, co prowadzi do suchości w jamie ustnej i zaburzeń smaku. Niekiedy może doprowadzić do osłabienia powonienia, a nawet anosmii, czyli całkowitej utraty węchu. Skóra wokół nosa staje się sucha, podrażniona i wrażliwa. Chorzy skarżą się na bóle głowy i trudności ze snem, a niektórzy zaczynają chrapać. Spływająca do gardła wydzielina z nosa wywołuje potrzebę ciągłego odchrząkiwania.

Czynniki odpowiadające za przewlekły nieżyt nosa

W zależności od czynnika sprawczego wyróżnia się nieżyt nosa alergiczny i niealergiczny, który dzieli się na infekcyjny lub nieinfekcyjny. Czynnikami odpowiadającymi za przewlekły nieżyt nosa i zatok przynosowych są najczęściej rozwijające się w nich powtarzające się zakażenia wirusowe lub bakteryjne, w konsekwencji których dochodzi do uszkodzenia błony śluzowej nosa. Naczynioruchowy przewlekły nieżyt nosa stwierdza się w przypadku, gdy powstanie objawów powodują zmiany temperatury, wdychanie zanieczyszczonego powietrza, dymu, działanie intensywnych zapachów. Wówczas katar ma charakter napadowy. Alergiczny przewlekły nieżyt nosa występuje przez więcej niż 4 dni w tygodniu i co najmniej przez 4 tygodnie w roku. Zazwyczaj wywołany jest przez alergeny całoroczne. Chorobie często towarzyszy zapalenie spojówek, zapalenie ucha środkowego, nieżyt gardła czy krtani.

Przewlekły zanikowy nieżyt nosa stwierdza się, gdy za niedrożność nosa odpowiada zbyt cienka śluzówka, która jest słabo nawilżona. Z kolei na za grubej śluzówce istnieje prawdopodobieństwo powstania polipów pochodzenia zapalnego. Wówczas mówi się o przerostowym przewlekłym nieżycie nosa. Innym rodzajem jest przewlekły cuchnący zanikowy nieżyt nosa, czyli tzw. ozena, co charakteryzuje się odczuwaniem nieprzyjemnego zapachu z nosa. Występuje przeważnie u kobiet w wieku przekwitania.
Zauważono także, że przewlekły nieżyt nosa częściej rozwija się w grupie osób zmagających się z przewlekłymi schorzeniami wątroby i nerek, zaburzeniami krążenia, cukrzycą, chorobami dróg oddechowych. Przewlekły nieżyt nosa to niekiedy także skutek różnego rodzaju nieprawidłowości w budowie anatomicznej.

Przewlekły nieżyt nosa - leczenie

Leczenie przewlekłego nieżytu nosa uzależnione jest od czynnika odpowiadającego za powstanie notorycznego kataru. W sposób szczegółowy informacje te przedstawione zostały w Polskich Standardach Leczenia Nieżytów Nosa (PoSLeNN). Dokument ukazuje schematy postępowania diagnostyczno-terapeutycznego w ostrych i przewlekłych nieżytach nosa u dorosłych i dzieci. Celem zasadniczym w leczenia nieżytu nosa jest udrożnienie jamy nosowej oraz zmniejszenie wycieku wydzielin. Konieczne jest regularne oczyszczanie nosa.

W przerostowym przewlekłym nieżycie nosa w większości przypadków przeprowadza się chirurgiczne usunięcie polipów. U chorych z zanikowym przewlekłym nieżytem nosa wskazane jest stosowanie preparatów w aerozolu nawilżających śluzówkę nosa. Warto w tym celu przeprowadzić płukanie nosa solą fizjologiczną lub morską czy inhalację z dodatkiem olejków roślinnych, w tym eukaliptusowego, miętowego, sosnowego, terpentynowego, goździkowego, jałowcowego, rozmarynowego. W przypadku alergicznego przewlekłego nieżytu nosa konieczne jest stosowanie środków antyalergicznych podawanych doustnie lub donosowo i ograniczenie ekspozycji na czynnik uczulający. W naczynioruchowym nieżycie nosa najczęściej stosowane są leki zawierające pseudoefedrynę wraz z lekami antyhistaminowymi, a także glikokortykosteroidy donosowe. Warto też unikać kontaktu z zakażonymi osobami czy środkami chemicznymi o drażniącym działaniu. Charakter leczenia uzupełniającego pełni fitoterapia. Zastosowanie mają m.in. liść szałwii, kwiat i owoc bzu czarnego, kwiat lipy czy ziele tymianku.


Do góry strony

SPRAWDŹ NASZE PROPOZYCJE

sprawdź szczegóły ico

mężczyzna 24h

sprawdź szczegóły ico

pakiet coś dla ciała