Czym jest bulimia?
29.12.2017

Czym jest bulimia?

Bulimia nazywana inaczej żarłocznością psychiczną jest poważną chorobą o podłożu psychicznym. Najczęściej dotyka kobiet między 18. a 25. rokiem życia. Zlekceważona i nieleczona może doprowadzić nawet do śmierci.


Osoby, które słyszały o bulimii kojarzą tę chorobę przede wszystkim z jej charakterystycznymi objawami do których należą niekontrolowane napady objadania się, podczas których chora przyjmuje ogromną ilość pokarmu w bardzo krótkim czasie oraz  następujące po nich tzw. zachowania kompensacyjne , wywołane poczuciem winy i strachem przed przytyciem, celem których jest zrównoważenie skutków nadmiernego jedzenia. Należą do nich: wywoływanie wymiotów, nadużywanie środków przeczyszczających i moczopędnych, lewatywy. Inny, „nieprzeczyszczający” typ zachowań kompensacyjnych obejmuje wykonywanie wyczerpujących ćwiczeń fizycznych oraz okresy głodzenia się.

Przyczyny bulimii

Przyczyny choroby wynikają z problemów psychicznych i psychologicznych takich jak brak samoakceptacji, niezadowolenie ze swojego wyglądu podsycane presją współczesnego społeczeństwa nastawionego głównie na kult ciała, nieradzenie sobie ze stresem, problemy emocjonalne, konflikty rodzinne zarówno obecne jak i te, które miały miejsce w przeszłości. Wśród przyczyn bulimii postuluje się również czynniki genetyczne predysponujące do zachorowania. Zdarza się, że napady żarłoczności są efektem uszkodzenia ośrodka sytości w mózgu.
Skutki objadania się, zwracania spożytych pokarmów oraz nadużywania leków przeczyszczających są druzgocące dla organizmu chorej. Prowadzą do odwodnienia, niedoborów składników mineralnych
i witamin, co przekłada się na pracę wszystkich układów, z czego szczególnie niebezpieczny jest niedobór potasu powodujący zaburzenia pracy serca. Niewłaściwie pracują także mięśnie, jelita 
i wątroba. Dochodzi do rozciągnięcia żołądka. Zwracana treść żołądkowa drażni ściany gardła, powoduje nadżerki, refluks i zgagę oraz  uszkadza przełyk prowadząc nawet do jego przerwania. Kwas solny z żołądka niszczy szkliwo zębów i stanowi przyczynę próchnicy oraz zapalenia dziąseł. Charakterystyczna dla chorych jest opuchlizna twarzy będąca następstwem zapalenia ślinianek. 
U kobiet następuje zanik miesiączki oraz problemy z płodnością. Bulimicy mają suchą skórę,  są nieustannie zmęczeni , osłabieni i ospali.
Bulimii często towarzyszą stany depresyjne i lękowe, które w skrajnych przypadkach mogą popchnąć chorych nawet do prób samobójczych.

Leczenie bulimii

Czy możliwe jest wyleczenie bulimii? Terapia tej choroby jest często trudna i długotrwała. Podstawową metodą powinna być psychoterapia, głownie terapia poznawczo-behawioralna, która polega na oduczeniu chorego destrukcyjnych nawyków poprzez zidentyfikowanie i zmianę szkodliwych myśli wywołujących napady czy terapia interpersonalna. W leczeniu bulimii stosuje się także leki przeciwdepresyjne a  w szczególności fluoksetynę dla której klinicznie udowodniono redukcję liczby napadów objadania się.
Ważne jest indywidualne podejście do przypadku danego pacjenta i nierzadko stosowanie technik łączonych oraz uzupełnianie psychoterapii  środkami farmakologicznymi, co przynosi bardzo dobre efekty w leczeniu bulimii.

Do góry strony